رازهاي هيچ شهري

       از نگاه درختانش پنهان نيست

       گلوها و گلوله ها

       لبهاي فشرده روي لب

       اين همه راز

        از ريشه تا پنجه ي برگ ها

        درگفتگوئي مداومند

        در من رازهائيست

        شبهاي بيشمار،در كنار كنارشان

        تا صبح هي خواب و هي بيدار بوده ام

        حالا كه خوب فكر مي كنم

        آن لحظه ها و لذتش

         شفاف تر ازتمام لحظه ها

         در من نشسته است

         بيهوده هي ميان درختان قدم نزن

         اين پرسه ها به هيچ جا راهي نمي برد

         اينجا درخت ها قفل دهانشان قرص و محكم است